عذر بدتر از گناه مدیر کارخانه!
  • 1396/06/04 11:29
  • 24409
یادداشت حجت‌الاسلام زائری برای قوانین کارخانه چسب هل؛

عذر بدتر از گناه مدیر کارخانه!

آیا اگر کسی بیاید و میلیاردها تومان از جیب خودش بدهد که مثلا در ماه محرم افرادی به اسم عزاداری در ملأ عام قمه زنی کنند و تصاویرش را در شبکه های تلویزیونی دنیا به عنوان توحش مسلمانان نشان دهند ما خواهیم پذیرفت؟

به گزارش زیتون، حجت‌الاسلام زائری طی یادداشتی در روزنامه خراسان نوشت:

انتشار گسترده تصویری از نماز جماعت اجباری در یک کارگاه صنعتی توجه همه را به شیوه های نامناسب ترویج ارزش های دینی جلب کرد. انتقاد همگان به شیوه ای بود که در ظاهر هدف ترویج نماز دارد اما در باطن نتیجه ای جز بدنامی نماز و دین و عبادت و ارزش های مذهبی به دنبال نخواهد داشت. مشاهده این عکس تجربه های مختلفی را برای برخی از ما یادآوری کرد؛ از نماز جماعت اجباری در مدرسه یا پادگان تا زیارت عاشورای اجباری در ایام محرم و چادر و مقنعه اجباری در مدارس یا محل کار و ... که معمولا چون با روش های هوشمندانه و جذاب ترویجی یا رفتارهای محبت آمیز و دوستانه همراه نبوده و ترک آن مجازات های سنگین و تلخ به همراه داشته است در نهایت به خاطره‌ای ناخوشایند و تجربه ای نامطبوع تبدیل شده است.       

مدیر کارخانه در توجیه شیوه نامه داخلی خود برای اجبار نماز چیزهایی گفته است با این مضمون که این جا بخش خصوصی است و من اختیار دارم و اصلا پول و سرمایه خود را برای ترویج نماز به کار گرفته ام و خلاصه هر کس دوست ندارد نیاید!

این توجیه عذر بدتر از گناه است یعنی در واقع ایشان دارد پول خرج می کند برای بدبین کردن مردم به نماز و دین و مذهب و ارزش های الهی و هزینه می کند برای وادار ساختن افراد به ریاکاری و تظاهر و دروغ! هیچ کس نمی گوید مدیر این کارخانه قصد سوء یا نیت نادرستی دارد همان طور که ظاهرا هیچ یک از مدیران آن مدارس یا فرماندهان آن محیط های نظامی و مراکز اداری و ... به عمد به دنبال بدنام کردن نماز و دین نبوده و نیستند. 

اصل بحث دقیقا همین جاست که شیوه های غلط و رفتارهای نادرست تبلیغی و ترویجی و ناشی گری افراد ظاهرا مؤمن و دلسوز که نیت خیر دارند باعث می شود که در طول زمان و به تدریج افراد از نماز و ارزش های دینی تنفر پیدا کنند و نکته مهم و حساس همین است که نباید اجازه داد کسی حتی با پول خودش - چه رسد با امکانات و سرمایه عمومی بیت المال- برای تخریب باورهای عمومی نسبت به دین و ارزش های مذهبی همچون نماز و حجاب و زیارت و دعا بکوشد. آیا اگر اکنون کسی مثلا در یک مؤسسه خصوصی یا یک مرکز آموزشی مانند برخی گروه های عرفانی کاذب موجب انحراف فکری مراجعه کنندگان شود و آسیب روحی و روانی به افراد وارد کند می تواند کار خود را صحیح بداند و عملکرد خود را توجیه کند؟

آیا اگر کسی بیاید و میلیاردها تومان از جیب خودش بدهد که مثلا در ماه محرم افرادی به اسم عزاداری در ملأ عام قمه زنی کنند و تصاویرش را در شبکه های تلویزیونی دنیا به عنوان توحش مسلمانان نشان دهند ما خواهیم پذیرفت؟ 

یا اگر کسی از جیب خودش میلیون ها تومان بدهد که زنانی با چادر در خیابان ها و بر سر چهارراه ها و اتوبان ها و مجامع عمومی حجاب برتر را سیاه و کثیف و زشت و ناپسند جلوه دهند می توان این را اختیار و حق آن شخص دانست که احتمالا خوشحال و راضی هم هست چون مثلا چند نفر چادری به جامعه اضافه کرده است؟

اصل دعوا درست همین جاست که در چنین مواردی اهل فن و اصحاب فکر باید آگاهانه و با ظرافت آسیب ها را تشخیص دهند و بگویند که راه صحیح ترویج ارزش ها و هنجارها چیست تا مسیر انحراف بسته شود و امکان سوء استفاده و خطای اشخاص نادان و کم اطلاع - حتی به ظاهر خوش قلب و مدعی خیرخواهی - گرفته شود و این دین مظلوم و غریب بیش از این آسیب و آفت نبیند.

کلید واژه ها:
مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

زیتون آماده دریافت نظرات،اخبار و تحلیل های مخاطبین جهت انعکاس می باشد.