شورای چهارم، آئینه تمام نمای رانت و معامله/ با یک کاسه کردن درآمد های شهری، امکان فساد از بین خواهد رفت
  • 1396/02/23 13:50
  • 22628
مدرس دانشگاه فنی و حرفه ای استان در گفتگو با زیتون:

شورای چهارم، آئینه تمام نمای رانت و معامله/ با یک کاسه کردن درآمد های شهری، امکان فساد از بین خواهد رفت

سعید حاجی گفت: اگر انتخاب صحیح باشد، رئیس شورا و شهردار معامله ای انتخاب نمی شود. شهرداران منطقه و معاونینشان و پیمانکاران و کارگران معامله ای عمل نمی کنند.

گروه اجتماعی زیتون؛ دانشگاه با توجه به تاثیرات فراوان و نقش بسزایی که می تواند در جامعه ایجاد کند، از جایگاه ویژه و حساسی در سطح شهر و کشور برخوردار است. دانشگاه محل تضارب افکار و شکل گیری و شکل دهی بسیاری از باور ها و اعتقادات جوانان و قشر باسواد جامعه است.

سعید حاجی جوانی است که هم در لباس دانشجویی در دانشگاه حضور فعال داشته است و هم در کسوت استادی. او در این سال ها با دانشجویان و اساتید بسیاری در ارتباط بوده است. الآن هم مدرس دانشگاه فنی حرفه ای و هنر آموز هنرستان های نواحی 5 گانه تبریز و همچنین سرگروه مجموعه تکنولوژی آموزش پرورش استان است. پای صحبت های درد آلود این جوان تبریزی نشسته ایم. گفتگویی صمیمی و البته سرشار از هیجان و فریاد که هیچ شباهتی به چهره همیشه خندان سعید حاجی ندارد.

 

کسی که با معامله در انتخابات رأی مردم را خریداری می کند، در ایفای نقش هم معامله ای عمل خواهد کرد

در بحث فساد بر این باورم که از انتخابات شروع می شود و به صورت فساد اداری ادامه می یابد. از رسانه و اصحاب رسانه انتظاری که می رود روشنگری انتخابات و بد جلوه دادن هزینه های انتخاباتی است. هرچقدر در این امر موفق باشیم در آینده فساد کم خواهد شد. فساد در اوایل انقلاب همچون شکافی در انتخابات باز شده و  روز به روز بیشتر دارد بیشتر می شود.

گویا مسئولین از کره دیگری آمده اند که فرسنگ ها با مردم فاصله دارند و برای میز و تخت و تاج پا به عرصه گذاشته اند. کسی که با معامله و دلال بازی و سوداگری در انتخابات رأی مردم را خریداری می کند، در ایفای نقش هم معامله ای عمل خواهد کرد و خدمت به مردم از یاد خواهد رفت که عامل فساد است.

شورای شهر چهارم در شأن شهر تبریز که نماد عزت و غیرت است، نبود. یک عده با رانت و معامله و پول به شورا راه یافتند و این باعث شد شورای چهارم نمره منفی بگیرد از مردم. مردم دچار یأس انتخاب شایسته شده اند. بی اعتماد شده اند نسبت به شورا. فساد موج می زند در شورا. رانت موج می زند در شورا. در سال 95 تبریز 24 روز آلوده ترین شهر کشور شد. این افتضاح است.

یکی راه حل های از بین رفتن فساد این است که اصحاب رسانه پول های کثیف انتخابات را در اذهان مردم بد جلوه دهند. اگر می خواهیم پول ها و اختلاس های شورا از بین برود لازمه اش انتخاب غیر معامله ای است که صاحبان قدرت و ثروت را نگذاریم پایشان به شورا باز شود. مانند اوایل انقلاب که شهید دیالمه، شهید چمران، شهید رجایی ها را بیاوریم برای مسئولیت ها. با مردم و برای مردم.

 

درجامعه اسلامی، فقیر و غنی همه یکدست هستند

این که چیزی به نام بالای شهر و پایین شهر امروز رواج پیدا کرده غلط است. درجامعه اسلامی همه یکدست هستند. حضرت امام فرمود: انقلاب مال مستضعفین است و حاکمیت هم باید مال آنان باشد. وقتی شکاف طبقاتی زیاد می شود بین مردم فاصله ایجاد می کند و یکدستگی و اعتماد هم از بین می رود. باید هزینه ها و امکانات شهری به صورت متوازن بین مردم توزیع گردد.

امروز بیش از 500 هزار حاشیه نشین در تبریز داریم. برای ریشه کن کردن این امر تدبیر های 10 ساله نیاز است در قالب طرح جامع تفضیلی و با استفاده از بودجه های 10 ساله و پایدار. شکافی که بین بالا شهر و پایین شهر بوجود آمده باید از بین برود. هرچه ارتباط مسئول با حاشیه نشینی بیشتر باشد، اثرگذاری اش بیشتر خواهد شد.

راه حل رفع حاشیه نشینی این است که 30درصد آنان خانه هایی چون مسکن مهر، مسکن داده شوند و برای 30 درصدشان در شهرک های بی استفاده شهر مسکن ساخته شود توسط بنیاد مسکن مثل مسکن های زلزله ورزقان. 40 درصد بقیه هم در همان حاشیه شهر ولی در قالب جدید و توسعه یافته تر و امکانات قابل قبول بمانند.

متأسفانه امروز برخی از اعضای شورا دیدگاه لیبرالی نسبت به حاشیه نشین ها دارند و معتقدند که هرچه به حاشیه نشینی بیشتر برسیم باز هم افراد بیشتری می آیند و حاشیه نشینی گسترش می یابد پس باید آن ها را در محرومیت نگه داریم. این غلط است. به جای آن بیاییم در مناطق روستایی خدمات خوب ارائه دهیم تا از رجعت به شهر جلوگیری شود. خدماتی در حوزه وضعیت جاده های روستایی، خیابان ها، بهبود کشاورزی و خدمات رفاهی و...

 

با یک کاسه کردن درآمد های شهری، امکان فساد از بین خواهد رفت

شورای دوم طرحی را تصویب کرد با این مضمون که بودجه هر منطقه باید در همان منطقه هزینه شود. این عین بی عدالتی است. این طرح تهدیدی است برای حاشیه نشینی. قطعاً مردم هر منطقه نسبت به دارایی هایشان هزینه خواهند کرد. کارگری که حقوق ماهیانه اش زیر 700 هزار است،  برای گذران عادی زندگی خودش هم دچار مشکل خواهد شد چه برسد به هزینه های اضافی. هزینه آموزش فرزندانشان را هم نمی توانند بدهند. اینکه آموزش از حالت رایگان بودن در بیاید ظلم است به مردم. اگر بخواهیم از درآمد خود این افراد برای خودشان خرج کنیم تا 50 سال دیگر هم حاشیه شهر آباد نخواهد شد.

اما در طرف مقابل در مناطق بالاشهر و مرفه نشین هم کسانی هستند که حتی برای دور ریختن هم پول اضافی دارند. قطعاً مناطقشان روز به روز مرفه و مرفه تر خواهد شد. ضرب المثلی است که می گوید یک طرف شهر در استخر شیر شنا خواهد کرد و در طرف دیگر قدرت خرید شیر پاکتی را هم نخواهد داشت. این غیر منطقی است و در شأن جامعه نیست.

باور و اعتقاد ما بر یک کاسه کردن درآمد شهری است. همانطور که درآمد نفتی کشور هم یک کاسه شده است. با توجه به نیازهای استان ها هزینه کرد می شود. اگر درآمد های شهری نیز اینطور شود حتی نظارت هم بهتر خواهد شد. امکان فساد از بین خواهد رفت. با این طریق حاشیه نشینی از بین خواهد رفت.

 

اگر انتخاب صحیح باشد، دیگر رئیس شورا معامله ای انتخاب نمی شود

درگذشته مسئولانمان از مردم، با مردم و برای مردم بودند. این قدم بزرگی برای درک درد مردم بود. ولی الآن متأسفانه اینگونه نیست. امروز اکثریت کسانی که در مناسب مدیریتی قرار می گیرند، از بدنه مردم دور هستند و در یک گوشه مرفه جامعه در کاخ هایشان مسکن کرده اند و با ماشین های شاسی بلندشان به محل کارشان رفت و آمد می کنند. متن جامعه را هیچ وقت نمی بینند. گویا از کره ای دیگر آمده اند. هیچ وقت درد مردم را نخواهند فهمید.

نماینده ها باید اهل درد و اهل درک باشند. مردم باید در انتخاب شورا دقت نمایند که کسی را که انتخاب می کنند از جنس خودشان باشد. پول های کثیف و دست صاحبانشان را از کشور و شهر قطع کنند. اگر انتخاب صحیح باشد، دیگر رئیس شورا معامله ای انتخاب نمی شود. دیگر شهردار معامله ای انتخاب نمی شود. شهرداران منطقه و معاونینشان معامله ای انتخاب نمی شوند. حتی پروژه ها و پیمانکاران و کارگران هم که الآن همه معامله ای هستند، دیگر اینطور انتخاب نمی شوند. فساد از بین می رود.

 

مسئولین فرهنگی نه اطلاعات درستی دارند، نه تخصص لازم و نه دغدغه ای برای حل معضلات فرهنگی

فرهنگ پایه تمامی رشد های بشری است. فرهنگ یعنی ایدئولوژی یک شهر و شهروند. هرچقدر هم به این امر بیشتر بپردازیم بیشتر نتیجه خواهیم گرفت. نقشه جامع فرهنگی در سطح شهر تبریز باید ترسیم شود. مطالعات دقیق محیطی درحوزه فرهنگ باید صورت گیرد. مشکلات فرهنگی مناطق مختلف شهر به صورت کارشناسی و تخصصی نیازسنجی شود و سپس قدم های مناسب در جهت رفع مشکلات فرهنگی با توجه به همان نقشه جامع برداشته شود.

امروز نگرش درستی نسبت به مشکلات فرهنگی شهر در شورای شهر نیست. سبقه مذهبی و فرهنگی شهر تبریز معروف است ولی امروز غارت فرهنگی در تبریز انجام می پذیرد. چون مسئولین امر نه اطلاعات درستی از وضعیت فرهنگی و اجتماعی شهر و معضلات آن دارند، نه تخصص لازم را دارند، و نه دغدغه و تعهد لازم برای رفع این معضلات.

راه حل این است که افراد دغدغه مند و معتقد به اصول اسلام و انقلاب را بیاوریم به مدیریت های شهری. این حرف غلطی است که برای شورای شهر فقط شهرساز و متخصصین عمرانی نیاز است. نگاه ها باید عوض شود. هم متخصص شهرسازی نیاز است، هم متخصص اجتماعی و هم متخصص فرهنگی و هم متخصص زیست محیطی. یادمان باشد که شهید رجایی معلمی بیش نبود ولی تبدیل به خدمتگذار تاریخی نظام شد. چون دغدغه انقلاب و خدمت داشت.

 

پاسخ تک جمله ای برای برخی کلمات:

معلم: شمع سوزان جامعه

دانشجو: مطالبه گر

حاشیه نشینی: درد فعلی جامعه

فقر: تهدیدی برای جامعه اسلامی

فساد: عاملش انتخاب ناشایسته مردم است

شورای چهارم: ناشایسته و نا موفق

شورای ایده آل: اسلامی و انقلابی و کارآمدی به معنی حقیقی

سید حسن شکور: انقلابی ماند و انقلابی رفت

رانت: یعنی شورای چهارم

شهر اولین ها: تبریزی که از یاد ها رفته است.

کلید واژه ها:
مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

زیتون آماده دریافت نظرات،اخبار و تحلیل های مخاطبین جهت انعکاس می باشد.